1.1 บทคัดย่อ สรุปเรื่องราว ภาษาถิ่น หรือ สำเนียงซึ่ง ถ้าอ้างอิงในความหมายของสารานุกรมเสรี คือ ภาษาเฉพาะของท้องถิ่นใดท้องถิ่นหนึ่งที่มีรูปลักษณะเฉพาะตัวทั้งถ้อยคำและ สำเนียง เป็นต้น จากที่ได้ศึกษาหัวข้อเรื่อง “การอนุรักษ์ภาษาถิ่น” พบว่า  ภาษาถิ่นกำลังจะสูญหายไป เพราะปัจจุบันวัยรุ่นยุคใหม่ส่วนใหญ่พูดแต่ภาษากลาง แต่ไม่นิยมพูดภาษาถิ่น เหมือนกับว่า เมื่อเข้ามาอยู่ในสังคมปัจจุบัน สังคมในเมืองกรุง ต้องพูดแต่ภาษากลาง เพราะกลัวคนอื่นจะคิดว่า ตัวเองแปลกประหลาด บ้านนอก บางคนอาจจะโดนเหยียดด้วยสายตา กริยา ท่าทาง ของคนที่ได้ยินได้ฟัง แต่บางคนอาจไม่คิดแบบนั้นเพราะเมื่อเข้ามาอยู่ในสังคมเมืองกรุง คนส่วนใหญ่ก็มาจากต่างจังหวัดทั้งนั้น ก็อาจจะคิดว่าคนอื่นอาจจะฟังภาษาบ้านเรา หรือภาษาถิ่นของเราไม่รู้เรื่อง ดังสำนวนที่ว่า เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตาม ดังนั้น ไม่ว่าจะความกลัวการพูด เพราะกลัวคนอื่นมองว่าแปลกประหลาด หรือจะคิดว่าคนอื่นจะฟังไม่รู้เรื่อง ปัญหาเหล่านี้ล้วนมีส่วนทำให้ภาษาถิ่น อาจสูญหายไปได้ เนื่องจากไม่มีใครพูด และเด็กรุ่นใหม่ก็ไม่มีการปลูกฝังให้พูด เราจึงไม่ควรละเลยหรือปล่อยให้ภาษาถิ่นของเราสูญหายไปด้วยปัญหาเพียงแค่นี้ 1.2 เหตุผลประกอบในการเสนอเรื่องราว ประเทศ ไทยเราเป็นประเทศที่มี ภาษาพูด ภาษาเขียน สำหรับใช้ในการสื่อสารที่เป็นภาษาของตัวเองมาช้านาน ขณะเดียวกันก็มีการพัฒนาทางด้านภาษามาอย่างต่อเนื่อง โดยใช้ภาษากลางเป็นภาษาที่ใช้พูดและเขียนอย่างเป็นทางการทั่วประเทศ แต่เมื่อแบ่งภูมิประเทศออกเป็นภาค […]